| تبليغات | X |
يادداشتهاي پراكنده
به قفسه من تکیه می کند. استیو مردنی با آن جوشها. اااه! حتما می خواهد مرا برای رقص دعوت کند .
آخرین شانس من است . خب ، باز بهتر از آن است که مثل ماریا بی بو و خاصیت باشم. نفس عمیقی می کشم : " سلام ، استیو " " سلام ، سو " " می خوای از من چیزی تقاضا کنی ؟ " حتی جوشهای صورتش هم سرخ شدند. " می خواستم ببینم .... تو شماره تلفن ماریا رو داری؟" درباره وبلاگ
 سبزی برگ درختان امسال سپیدی برفها را کنار نزد ،اما بهار آمد. بهارتان خوش
منوي اصلي
آرشيو مطالب
دونه هاي زنجير
فهرست وبلاگ
عمو شاهرخ خودمون جستجــــــــوگر هويت بــــــــــــــــــهزاد حاجي واشنگتن حاجي بـــــــاران عقايـد يك دلقك اريك يه دو رگه باحال تخته خاکستری (منزل شخصی) دختر حـــــــــوا 42 گرم عرياني مريم پائيــــزي یک دفتر ساده الاغ فهيم من مینویسم ... نیما تولـــــــد آخرين مطالب
امکانات
|